کتاب دعا /

ترا که مرد به دنیا نیامده ی منی
و شاه آرزوها،

ترا که وفاداری هرگز نیافریده ای
و معشوق خیال ها،

ترا که یک جزوه ی کوچک نیایشی
و یک مختصر کتاب دعا،

ترا که خطت شکسته است
و حروفت ناخوانا،
در بغچه ی نماز می گذارم.
شاید تو بخوانی مرا.

ماه عسل/

بستر روزگارمان،
بهشتی بود،
از حریر و رؤیا
که دست مرگ،
با سوزنی از دعا
و نخی از طلا
مارهای سیاه زنگی را
به مخمل سرخ سیب ها
می دوخت و ما آن را
زندگی می‌پنداشتیم.

شب/

امشب ترا ،
در آغوش یاس و اطلسی می‌گذارم،
امشب رویت را
از گلبرگ‌های تازه‌ی خیال
می‌پوشانم
امشب ترا
که خفته در صندوقچه‌ی اسراری
به دست رودخانه‌ی فردا می‌سپارم.